Οικουμενική Ορθοδοξία!

http://vatopaidi.wordpress.com/2011/02/04/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%B1/

Παραθρησκευτικὲς Ὀργανώσεις καὶ σατανολατρεία

ΟΙ "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΛΑΤΡΕΙΕΣ"

Παραθρησκευτικὲς ὀργανώσεις καὶ σατανολατρεία

Οἱ καταστροφικὲς λατρεῖες καὶ οἱ σκοποί τουςΠρέπει νὰ ξέρεις ὅτι οἱ πολυάριθμες ὁλοκληρωτικὲς αἱρέσεις καὶ παραθρησκευτικὲς ὀργανώσεις ποὺ δροῦν στὴ χώρα μας, εἶναι ὁμάδες ποὺ ἐντάσσονται στὸ ρεῦμα τῆς«Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ὑδροχόου», ἡ ὁποία κηρύσσει ἕνα νέο «Χριστό», ἀκυρώνοντας τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ ὁμάδες αὐτὲς κρύβονται πίσω ἀπὸ παραπλανητικὰ προσωπεῖα ὅπως: χριστιανικά, ψευδοχριστιανικά, χιλιαστικά, ἐσχατολογικά, φιλοσοφικά, φιλανθρωπικά, πολιτιστικά, ἀποκρυφιστικά, νεογνωστικά, γκουρουϊστικά, ἰνδουϊστικά, βουδιστικά, ἰαπωνικά, ἰσλαμικά, ἐναλλακτικῶν θεραπειῶν, πολεμικῶν τεχνῶν, ἰνστιτοῦτα ψυχολογίας, παραψυχολογικά, μέχρι καὶ νεοειδωλολατρικὰ καὶ σατανιστικά. Μερικὲς μάλιστα διατείνονται ὅτι εἶναι καὶ «ὀρθόδοξες»!Τὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι ὅλες αὐτὲς οἱ μορφὲς τῆς πλάνης δὲν ἀποκαλύπτουν πάντοτε τὸ ἀληθινό τους πρόσωπο, γι' αὐτὸ καὶ εὔκολα μποροῦν νὰ ἐπιτύχουν τὸν προσηλυτιστικό τους σκοπό. Ἔτσι παρατηρεῖται στὴν ἐποχὴ μᾶς μία ἀνέντιμη ἐκμετάλλευση τῶν συνανθρώπων μας. Ὁ κάθε ἄνθρωπος ποὺ εἶναι ἀπληροφόρητος, καλοπροαίρετος καὶ δὲν ἔχει γνήσιο ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα μπορεῖ νὰ πέσει σὲ σύγχυση καὶ νὰ γίνει ἕνα ὑποψήφιο θύμα. Ἰδίως κινδυνεύουν οἱ νέοι ποὺ ψάχνουν γιὰ ἰδανικὰ στὴν ὑλόφρονα κοινωνία ποὺ ζοῦμε, ἀλλὰ καὶ ὅσοι βρίσκονται σὲ δύσκολη περίοδο τῆς ζωῆς τοὺς (ἀσθένεια ἢ θάνατος ἀγαπημένου προσώπου, διαζύγιο σπουδὲς κ.α.). Ἐκμεταλλεύονται δηλαδὴ ὅλα τὰ ὑπαρξιακὰ προβλήματα τοῦ σύγχρονου ἄνθρωπου καὶ....

τὶς συναισθηματικές του καταστάσεις γιὰ νὰ παραπλανήσουν καὶ νὰ περάσουν τὰ σχέδιά τους. Γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τοὺς σκοποὺς τοὺς αὐτοὺς χρειάζονται μέλη μὲ πλήρη φυσικὴ καὶ ψυχικὴ ἐξάρτηση.Οἱ διάφορες ὁμάδες ἐκμεταλλεύονται αὐτή σου τὴν ἀγωνία καὶ σοὺ δίνουν τὴν ἐντύπωση ὅτι προσφέρουν ὅλα ἐκεῖνα «ποὺ μέχρι τώρα ἀναζητοῦσες χωρὶς νὰ τὰ βρεῖς». Σοὺ προσφέρουν ἀκόμη ἁπλουστευμένες «λύσεις», φαινομενικὰ λογικές. Καὶ ἰσχυρίζονται οτι ἀποτελοῦν τὴ «νέα κοινωνία», τὴ «νέα ἐποχή», τὴν «κοινωνία τοῦ Νέου Κόσμου» ἢ ὅτι ἔχουν ἀποκαταστήσει τὸν «Παράδεισο στὴ γῆ» γιὰ ὅσους ἔχουν ἐνταχθεῖ σὲ μία ἀπὸ τὶς Κοινότητες τῶν «Παιδιῶν τοῦ Θεοῦ» ἢ ἔχουν «εὐλογηθεῖ» ἀπὸ τοὺς «τέλειους γονεῖς» μας ἢ ἔχουν προσληφθεῖ στὴν «τέλεια οἰκογένεια», ἢ ὅτι ἔχουν παρακολουθήσει σεμινάρια «ἀναπτύξεως τοῦ νοῦ» κ.λπ. Ὅλες ὅμως αὐτὲς οἱ ἑλκυστικὲς εἰκόνες ποὺ προβάλλουν πρὸς τὰ ἔξω εἶναι τὸ προπέτασμα γιὰ νὰ σὲ παγιδεύσουν, καλύπτοντας τὴ ζοφερὴ πραγματικότητα ποὺ ἐπικρατεῖ μέσα σ' αὐτὲς τὶς ὁμάδες.

Αὐτὴ τὴν κατάσταση τὴν ἔχουν ὀνομάσει διεθνῶς «ψυχοναρκωτικὰ» καὶ ὁδηγεῖ ἀναπόφευκτα στὸν ἀδίστακτο βιασμὸ συνειδήσεων, στὴν ἀπώλεια τῆς ψυχῆς μας καὶ τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, ἂν δὲν ὑπάρξει ἔγκαιρη ἀφύπνιση ἢ ἂν δὲν ὑπάρξει γυρισμός.Ἡ διαδικασία εἶναι σχεδὸν ἡ ἴδια σ' ὅλες τὶς ὁμάδες: «μονοπώληση τῆς πηγῆς πληροφόρησης, ἰδεολογικὴ καὶ κοινωνικὴ ταύτιση μὲ τὴν ὁμάδα, πλήρης ἀπασχόληση, πίεση χρόνου, ἄσκηση τρομοκρατίας, αὐστηροὶ κανόνες ποὺ θέτουν σὲ κίνδυνο ἀκόμη καὶ τὴ ζωὴ τῶν θυμάτων, ἀπόλυτη ὑποταγὴ στὴν ἡγεσία, ἐξουδετέρωση τῆς ἐλεύθερης διαπροσωπικῆς σκέψης καὶ κρίσης, ἐξουθένωση τῆς προσωπικότητας τοῦ ἀτόμου, πλήρης ὑποδούλωση». Γι' αὐτὸ οἱ παραθρησκευτικὲς ὁμάδες (σέκτες) χαρακτηρίζονται διεθνῶς ὡς «καταστροφικὲς λατρεῖες», «ἐλευθεριοκτόνες ὁμάδες» ἢ «ὁμάδες χειρισμοῦ τοῦ νοῦ».

Τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας ἢ «ὁμάδες χειρισμοῦ τοῦ νοῦ»Ὁ ἀριθμός τους στὴν Ἑλλάδα, ὅπως καταγράφηκε ἀπὸ τὴν «Ζ' Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ Ἱερῶν Μητροπόλεων γιὰ θέματα αἱρέσεων καὶ παραθρησκείας» (Ἁλίαρτος 20-26.9.1995), ὑπολογίζεται σὲ περισσότερες ἀπὸ 422. Σ' αὐτὸν προστίθενται συνεχῶς νέοι τίτλοι, καθόσον οἱ αἱρέσεις ἀλλάζουν συχνὰ ὀνόματα ἢ ὑποδιαιροῦνται καὶ δημιουργοῦνται νέες. Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς παραθρησκευτικὲς αὐτὲς ὁμάδες, ὑπάρχουν καὶ οἱ νεώτερες χριστιανικὲς αἱρέσεις καὶ παραχριστιανικὲς ὁμάδες.Τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται στὴν ἱστορία, ὁ διάβολος ἐξακολουθεῖ νὰ γεννᾶ τὸ κακὸ καὶ νὰ κάνει τὸ καταστροφικό του ἔργο ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἐμφανίσθηκε ἡ Ἐκκλησία. Ἡ βιβλικὴ καὶ πατερικὴ παράδοση, ἔξω ἀπὸ κάθε θεωρητικὴ καὶ ἠθικὴ θεώρηση τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, μιλᾶ γιὰ τὸν πονηρὸ ἀντίπαλό του Θεοῦ καὶ τὸν ἐχθρό του ἀνθρώπου. Εἶναι ὁ διάβολος, στὸν ὁποῖο ὑπάρχει μόνο ἡ ἄρνηση καὶ ὁ ὁποῖος καταστρέφει καὶ νεκρώνει τὰπάντα, γιατί εἶναι πνεῦμα νεκρότητας κατ' ἀποβολὴ τῆς ὄντως ζωῆς. Ὁ διάβολος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ διαιρεῖ, ποὺ χωρίζει, ποὺ κόβει κάθε ἐπικοινωνία καὶ κατεβάζει τὸ ὂν στὴν ἔσχατη μοναξιά. Ὅλες αὐτὲς οἱ παραθρησκευτικὲς ὁμάδες-αἱρέσεις, καὶ ἰδιαίτερα ἡ σατανολατρία, εἶναι κατασκευάσματα καὶ ἐνέργειες τοῦ ἐχθροῦ του ἀνθρώπου, τοῦ σατανᾶ.

Λέγουν μερικοί: δὲν ὑπάρχει διάβολος . Ἀλλὰ ἡ ἄρνηση τῶν δαιμόνων ἰσοδυναμεῖ μὲ τὴν ἀπόρριψη τῆς Οἰκονομίας τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Χριστὸς ἐξευτέλισε καὶ ἀπογύμνωσε τὶς δαιμονικὲς ἀρχές. Ἡ ἄρνηση τῆς ὑπάρξεως τοῦ διαβόλου διευκολύνει ὅσο τίποτε τὸ ἔργο του. Γινόμαστε συχνὰ θεατὲς τῶν πιὸ καταπληκτικῶν σημείων καὶ τεράτων τοῦ διαβόλου, μὲ τὰ ὁποία ζητᾶ νὰ θρέψει τὸ σύγχρονο ἄνθρωπο· μὲ τὸ νὰ κάνει τὶς πέτρες ψωμί. Πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ἀντιμετωπίζουμε στὴν ἐποχή μας τὶς μυστικὲς πλάνες καὶ ἀνθρωποκτόνες, ποὺ σημαίνουν τὸ νέο σκοτάδι τῆς γὴς ἀπὸ τὴν ἕκτη ὡς τὴν ἐνάτη ὥρα, μέσα στὸ ὁποῖο ἐξαντλεῖται ὁ ἄνθρωπος καὶ κενώνονται τὰ ἔργα του. Διαπιστώνομε συχνὰ «ὅτι ὅπου δὲν εἶναι ὁ Χριστός, εἶναι οἱ δαίμονες, καὶ ἐκεῖ ποὺ εἶναι οἱ δαίμονες οἱ ὀρθοὶ λογισμοὶ διαφθείρονται καὶ διαστρέφονται».Ὁ διάβολος «μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτὸς» καὶ οἱ διάκονοι τοῦ «εἰς διακόνους δικαιοσύνης» (Β' Κόρ. ἴα' 14-15). Ὁ διάβολος εἶναι ξένος πρὸς τὸ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Δὲ σταυρώνεται ὁ ἴδιος, γιατί δὲν ἔχει σχέση μὲ τὴν ἀγάπη καὶ τὴ θυσία, οὔτε ζητάει ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους νὰ σηκώσουν τὸ σταυρό τους. Ὑπόσχεται εὐκολία καὶ ἄνεση μὲ μοναδικὸ ὄρο τὴν πλήρη ὑποταγή μας. Ὁ σατανᾶς δὲ θὰ πάψει νὰ διακωμωδεῖ καὶ νὰ περιπαίζει, νὰ μεταμορφώνεται καὶ νὰ ἀπατᾶ, νὰ διαφθείρει καὶ νὰ διαστρέφει τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ Σταυροῦ Του μὲ τὸ νὰ ὑπόσχεται ἄνεση καὶ εὐτυχία. Καὶ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ φθάσει ὁ ἄνθρωπος στὸν πλήρη ἐξευτελισμὸ μὲ τὴν παράδοσή του στοὺς δαιμονικοὺς πειρασμούς, καὶ τὴν ἔνταξή του στὶς παραθρησκευτικὲς «λατρεῖες».Ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνδέεται μὲ τὸ Θεὸ στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, μέσα στὴν Ἐκκλησία ὄχι μόνο θεραπεύεται ἀπὸ τὰ διάφορα πάθη, ἀλλὰ ἀκτινοβολεῖ ἀπὸ χαρά, εἰρήνη καὶ ἀγάπη.Ὁ πειρασμὸς καὶ ὁ πόλεμος τοῦ διαβόλου δὲν εἶναι ποτὲ πάνω ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ ἄνθρωπου, δὲ βιάζει τὸ αὐτεξούσιο καὶ δὲ θίγει τὸ φυσικὸ λογισμό του ποὺ ὁ Θεὸς ἔδωσε νὰ κρατᾶ μὲ τὴ διάθεση καὶ ἐλευθερία του. Ἡ δύναμη τοῦ διαβόλου δὲν εἶναι ἀναγκαστική, ἀλλὰ ἐξαρτᾶται πάντοτε ἀπὸ τὴν ἐλευθερία μας. Τὸ νὰ ὑποκύψουμε στοὺς πειρασμοὺς εἶναι ὑπόθεση δική μας. Τὸ νὰ κάνει κράτος καὶ νὰ ἀσκεῖ ἐξουσία ὁ σατανᾶς, αὐτὸ συνδέεται μὲ τὴν ἐνεργὸ ἀπόφαση τοῦ ἄνθρωπου, ποὺ διαστρέφοντας τὴν ἐλευθερία τοῦ λέει ὄχι στὸ Θεὸ καὶ ναὶ στὸ διάβολο. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὑπογραμμίζουν πὼς ὁ ἄνθρωπος δὲ μένει ποτὲ μόνος. Ἂν ἀποδημήσει ἀπὸ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, γίνεται εὐάλωτος σατανικῶν ἐπιδράσεων. «Ἂν τὰ μέλη τοῦ ἀνθρώπου δὲν τὰ χειρίζεται ὁ Χριστὸς ὡς ἅρματα», λέγει ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, «τὰ χειρίζεται ὁ διάβολος, μὲ τὴ συγκατάθεση καὶ τὴ συνεργασία τοῦ ἀνθρώπου».

Ἡ «δράση» τῶν καταστροφικῶν λατρειῶν - μιλοῦν τὰ γεγονόταἩ ἔνταξη στὶς ὁμάδες αὐτὲς δὲν ὁδηγεῖ μόνον ἀνύποπτες ψυχὲς ἀπὸ τὴν ὀρθὴ πίστη στὴν πλάνη. Οἱ ποικίλοι καὶ ὕπουλοι τρόποι ποὺ χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὸν ἀθέμιτο προσηλυτισμὸ ὀπαδῶν, ὁδηγοῦν τελικὰ σὲ ἐγκλωβισμὸ τῶν ὀπαδῶν μέσα σὲ καταστάσεις ἰδιαίτερα ἐπικίνδυνες καὶ καταστροφικὲς γιὰ τὸ ἄτομο καὶ τὸ κοινωνικὸ σύνολο. Ἀποτέλεσμα τῶν μεθοδεύσεων καὶ τῶν διαφόρων τεχνικῶν ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ὁμάδες αὐτὲς εἶναι συχνὰ ἡ καταστροφὴ τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητας καὶ ἀξιοπρέπειας καὶ τῶν οἰκογενειακῶν καὶ κοινωνικῶν σχέσεων. Τὰ θύματα ἀποκόπτονται ἀπὸ τὸ οἰκογενειακό, ἐπαγγελματικὸ καὶ κοινωνικὸ περιβάλλον, τὸ ὁποῖο χαρακτηρίζεται ἐχθρικὸ ἢ διαβολικό, καὶ ἐξαναγκάζονται νὰ ὑπηρετοῦν τυφλὰ τὴν ὁμάδα καὶ τὸν ἀρχηγό, πιστεύοντας ὅτι ἔτσι ὑπηρετοῦν τὸ καλό της ἀνθρωπότητας. Κι' αὐτὸ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὸν «διανοητικὸ χειρισμὸ» καὶ μὲ τὶς διάφορες «τεχνικὲς» ποὺ ἐφαρμόζονται μέσα στὶς ὁμάδες αὐτές.Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τὶς γενικώτερες αὐτὲς ἀρνητικὲς συνέπειες ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ τὴν δραστηριότητα τῶν ὁμάδων αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλες ποὺ ἀφοροῦν εἰδικότερα στὴν ψυχοσωματικὴ ὑγεία τῶν θυμάτων, ἀλλὰ καὶ στὸ κοινωνικὸ σύνολο.Μέχρι σήμερα ἔχουν καταγραφεῖ καὶ πολλὲς ὁμαδικὲς αὐτοκτονίες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες οἱ πιὸ τραγικὲς ἦταν:1) Τὸ 1978, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ «Μεσσία» Jim Jones, 923 μέλη τοῦ «Ναοῦ τοῦ Λαοῦ» αὐτοδηλητηριάστηκαν στὸ Jonestown τῆς Γουιάνα.2) Τὸ 1987, 32 μέλη τῆς αἱρέσεως Ὀνταεγιὰνγκ Κό, καρατομήθηκαν μὲ σπαθί.3) Τὸ 1993 στὸ Γουάκο τοῦ Τέξας 85 ὀπαδοὶ τοῦ «Μεσσία» Ντέηβιντ Κορές, ὁδηγήθηκαν στὸ νὰ καοῦν ζωντανοί. 17 ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν παιδιά!4) To 1993 ἀποκαλύπτεται ὅτι στὰ γεγονότα τῆς Παλλήνης, 2 γυναῖκες θυσιάστηκαν στὸ βωμὸ τοῦ σατανᾶ. Θύματα καὶ θύτες μπλέχτηκαν στὰ δίχτυα διεθνῶν κέντρων τοῦ Νεοσατανισμοῦ. Ἐπίσης, ἡ μητέρα νεαρῆς μαθήτριας, ποὺ αὐτοκτόνησε στὰ Χανιά, ἀποκάλυψε ὅτι ἡ κόρη τῆς εἶχε μπλέξει μὲ σατανιστές, ἐνῶ στὴν Κοζάνη συλλαμβάνεται καθηγήτρια ποὺ μυοῦσε μαθητές της στὸ σατανισμὸ μὲ τελετὲς καὶ σέξ. Ἀλλὰ καὶ διεθνῶς ἔχουν καταγγελθεῖ «τελετουργικὲς» ἀνθρωποθυσίες σὲ σατανιστικὲς τελετές.5) Τὸ 1994 στὴν Ἐλβετία καὶ στὸ Κεμπὲκ τοῦ Καναδᾶ. 53 μέλη τῆς ὁμάδας «Ναὸς τοῦ Ἡλίου», τοῦ ὁμοιοπαθητικοῦ «γιατροῦ» Λὺκ Ζυρέ, αὐτοκτόνησαν (οἱ πιὸ δειλοὶ «βοηθήθηκαν» ἀπὸ τοὺς ἄλλους). Τὸ 1995 ἄλλα 15 μέλη βρέθηκαν δολοφονημένα στὸ δάσος Βεκόρ, Γαλλία.6) Τὸ 1995 ἡ ὁμάδα «Ἀοὺμ Σίνρι Κίο», τοῦ ἰάπωνα γκουροὺ Σόκο Ἀσαχάρα, ἐπιτίθεται μὲ τὸ φονικὸ ἀέριο «Σαρὶν» στὸ μετρὸ τοῦ Τόκυο. Ἀποτέλεσμα: 11 νεκροὶ καὶ 5.000 τραυματίες. Ἡ ἴδια ὁμάδα συγκέντρωνε δηλητήρια γιὰ νὰ ...ἐπισπεύσει τὰ γεγονότα τῆς «Ἀποκάλυψης»!7) Τὸ 1997, στὴν Καλιφόρνια, 39 μέλη τῆς «σέκτας» «Πύλη τοῦ Παραδείσου», χειριστὲς ὑπολογιστῶν, αὐτοκτόνησαν μὲ δηλητήριο, γιὰ νὰ ἑνωθοῦν μὲ ἐξωγήινους, ταξιδεύοντας μὲ τὸν κομήτη Χέιλ Μπόπ.8) Τὸν Μάρτιο τοῦ 2000, 653 ἄτομα τῆς αἵρεσης «Κίνηση γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν Δέκα ἐντολῶν», αὐτοκτόνησαν ἢ βρέθηκαν θαμμένα, γιατί θέλησαν νὰ πᾶνε γρηγορότερα στὸν παράδεισο.9) Ἀπὸ τὸ 1968 ἕως καὶ σήμερα, χιλιάδες κοπέλες ἐκπορνεύονται γιὰ νὰ φέρουν χρήματα καὶ ὀπαδοὺς στὴν ὀργάνωση «Παιδιὰ τοῦ Θεοῦ» ἢ «Ἡ Οἰκογένεια τῆς Ἀγάπης» τοῦ David Berg (Mo).10) Ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ '60 ἕως καὶ σήμερα, ἡ τύχη χιλιάδων νέων ποὺ ἔψαξαν γιὰ σοφία καὶ γνώση στὴν Ἰνδία ἢ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, ἀγνοεῖται.11) Μεγάλος ἀριθμὸς ἀνθρώπων ἔχει χάσει τὴ ζωή του ἢ ἔχει σοβαρὰ προβλήματα ὑγείας, ἐπειδὴ ἀντὶ τῆς κλασικῆς ἰατρικῆς χρησιμοποίησε «θεραπευτικὲς» μεθόδους παραθρησκευτικῶν ὁμάδων.12) Πολλὰ μέλη τῶν «Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβὰ» ἔχουν πεθάνει, ἐπειδὴ ἡ ὀργάνωση ἀπαγορεύει τὴ μετάγγιση αἵματος.13) Ἄνθρωποι παραθρησκευτικῶν ὀργανώσεων ἔχουν ὑποχρεωθεῖ ἀπὸ τὸν «ἡγέτη» τους νὰ παντρευτοῦν ἄτομα ποὺ δὲν ἔχουν διαλέξει, ἢ ὁδηγοῦνται ἔντεχνα στὴν ἐγκατάλειψη τῆς οἰκογένειάς τους.14) Πολλοὶ γονεῖς ἀναζητοῦν τὰ παιδιά τους, τὰ ὁποία ἔχουν ἐνταχθεῖ σὲ ὀργανώσεις ὅπως οἱ «Χάρε Κρίσνα» ἢ ἡ «Σαηεντολογία».Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀπαριθμήσει ὅλα τὰ περιστατικά. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ περιγράψει τὸν πόνο τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν χάσει κάποιο μέλος τῆς οἰκογένειάς τους ἐξαιτίας μίας καταστροφικῆς λατρείας.

Ἀντιμετώπιση - Βοήθεια - αὐτοπροστασίαΜετὰ ἀπὸ τὶς διαπιστώσεις αὐτές. Διεθνεῖς Ὀργανισμοί, ὅπως τὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο καὶ τὸ Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης, κάνουν λόγο γιὰ «ἐγκληματικὴ δραστηριότητα» μερικῶν παραθρησκευτικῶν ὁμάδων. Γι' αὐτὸ ἔχουν λάβει δραστικὲς ἀποφάσεις γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ προβλήματος. Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο ἔχει ἐκδώσει τρία Ψηφίσματα (22.5.1984, 29.2.1996, 17.3.1998), μὲ τὰ ὁποία καλεῖ τὶς κυβερνήσεις τῶν χωρῶν τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης νὰ λάβουν μέτρα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἐπικίνδυνης δραστηριότητος μερικῶν παραθρησκευτικῶν ὁμάδων καὶ τὴν ἐνημέρωση τῶν πολιτῶν τους.Ἀλλὰ καὶ τὸ Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης ἔχει ἐκδώσει τὶς Συστάσεις 1176/1991 καὶ 1492/1999 γιὰ τὴν προστασία κυρίως τῆς νεότητος. Ἐπίσης πολλὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης ἔχουν συστήσει εἰδικὲς ὑπηρεσίες γι' αὐτὸ τὸ σκοπό.Ἀκόμη σὲ παγκόσμια κλίμακα γονεῖς καὶ οἰκογένειες-θύματα τῶν αἱρέσεων ἔχουν ὀργανωθεῖ σὲ ὁμάδες πρωτοβουλίας καὶ αὐτοβοήθειας μὲ ἀξιόλογη δραστηριότητα. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ δραστηριοποιεῖται καὶ στὴν Ἐκκλησία μας ἡ Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων, καθὼς καὶ ἡ «Πανελλήνια Ἕνωση Γονέων γιὰ τὴν Προστασία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πολιτισμοῦ τῆς Οἰκογένειας καὶ τοῦ Ἀτόμου», καὶ ἐκδίδεται τὸ περιοδικὸ «Διάλογος», ποὺ ἔχουν σὰν στόχο: α) τὴν ἐνημέρωση τοῦ κοινοῦ καὶ τῶν ἁρμοδίων φορέων, β) τὴν προσφορὰ βοήθειας σὲ ἄτομα καὶ οἰκογένειες, γ) τὴν προσφορὰ τῶν ἐναλλακτικῶν λύσεων τῆς δικῆς μας παράδοσης, καὶ δ) τὴ διεθνῆ συνεργασία γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση κοινῶν προβλημάτων.Γιὰ κάθε περίπτωση ἢ πληροφορία μπορεῖτε νὰ τηλεφωνεῖτε στὸ Γραφεῖο τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων τῆς Ἐκκλησίας μᾶς (τήλ. 210-7272.240-3), στὴν «Πανελλήνια Ἕνωση Γονέων γιὰ τὴν Προστασία τῆς Οἰκογένειας καὶ τοῦ Ἀτόμου» (τήλ. 210-6082.271), ἢ νὰ ἀπευθύνεστε στὸν ἱερέα τῆς ἐνορίας σας.

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἡ παράκληση τοῦ ἀνθρώπουὩστόσο δὲν χρειάζεται φόβος. Ὑπάρχει ὁ Χριστός, ἡ Ἐκκλησία, ἡ λατρευτικὴ ζωή, ἡ προσευχή, ἡ πνευματικὴ ἀνδρεία, ἡμελέτη τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἡ ἐνημέρωση, ἡ μετάνοια. Μία ὀρθοδοξία ποὺ δὲ νικᾶ, ἀλλὰ νικᾶται ἀπὸ τὸ διάβολο, ποὺ δὲν εἶναι φοβερή, ἀλλὰ φοβᾶται τοὺς δαίμονες, δὲν εἶναι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μᾶς σέβεται τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου καὶ κηρύσσει τὴν ἀγάπη καὶ τὴν φιλανθρωπία τοῦ Χριστοῦ.Μὲ τὸ ἀφετηριακὸ καὶ μέγιστο χάρισμα τοῦ Βαπτίσματος εἰσέρχεται ὁ ἄνθρωπος στὴν πραγματικότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας. Ὅσοι ἑνώνονται μὲ τὸ σῶμα τοῦ Χρίστου, τὴν Ἐκκλησία, ἐπανέρχονται στὴ θεανθρώπινη κοινωνία, ἐπανευρίσκουν τὴ χαμένη στὸν Παράδεισο οἰκογένειά τους, ἀντικρίζουν τὸν Θεὸ Πατέρα τους καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ἀδελφούς τους, μετέχουν στὴν ἀναπνοὴ τοῦ σώματος ποὺ εἶναι ἡ προσευχὴ τῆς Ἐκκλησίας, συντονίζονται μὲ τὴν προσευχὴ τῶν ἁγίων, ἀγωνίζονται νὰ καταστείλουν τὴν ἀνταρσία τῆς ἁμαρτωλῆς τους φύσης μὲ τοὺς κανόνες καὶ τοὺς ὅρους τῆς ἄσκησης τῶν ἁγίων. Συντονισμένοι μὲ τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα, τρέφονται μαζὶ μὲ τοὺς μάρτυρες καὶ τοὺς ὁμολογητές, μὲ τὸ δώρημα τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, τὸν Ἄρτο καὶ τὸν Οἶνο, ποὺ ἑνώνει γῆ καὶ οὐρανό.Ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος διδάσκει: «Σπουδάζετε οὒν πυκνότερον συνέρχεσθαι εἰς εὐχαριστίαν καὶ εἰς δόξαν. Ὅταν γὰρ πυκνῶς ἐπὶ τὸ αὐτὸ γίνεσθε, καθαιροΰνται αἳ δυνάμεις τοῦ σατανᾶ καὶ λύεται ὁ ὄλεθρος αὐτοῦ ἐν τὴ ὁμονοία ὑμῶν τῆς πίστεως».Ἔτσι μποροῦμε νὰ μαρτυρήσουμε μέσα ἀπὸ τὴ δογματική μας συνείδηση ὅτι Κύριος του κόσμου καὶ τῆς ἱστορίας εἶναι ὁ Χριστός. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομός μας παρακινεῖ νὰ στολίζουμε τὰ ὀρθὰ δόγματα τῆς πίστεως καὶ τῆς διδασκαλίας μας μὲ τὸν ὀρθὸ τρόπο τῆς ζωῆς μας. Αὐτὸ καὶ ἐμᾶς θὰ στηρίξει στὴν πίστη, ἀλλὰ καὶ κάθε πλανεμένο ἀδελφό μας θὰ βοηθήσει νὰ κατανοήσει καὶ νὰ πιστέψει ὅτι «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλω οὐδενὶ ἡ σωτηρία, οὐδὲ γὰρ ὄνομα ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ὢ δεῖ σωθῆναι ἠμᾶς» (Πράξ. δ' 12), παρὰ μόνον τὸν ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶναι «ἡ Ὁδός, ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωὴ» (Ἰωάν. Ἰδ' 6).

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Μεταξύ πίστεως και απιστίας

Εκατομμύρια άνθρωποι βασανίζονται μεταξύ πίστεως και απιστίας. Το δράμα τους βρίσκεται στο ότι, πιστεύουν τόσο όσο για να μην χαρακτηρισθούν άπιστοι, δεν πιστεύουν όμως τόσο, όσο χρειάζεται για να θεωρηθούν πραγματικά πιστοί.

Δεν μπορούν να παραδεχθούν ότι, όσα βλέπουν και δεν βλέπουν έχουν γίνει τυχαία, και ότι πέρα από την παρούσα ζωή δεν υπάρχει τίποτε πλέον. Δεν πιστεύουν όμως σε συγκεκριμένο Θεό δημιουργό και Πατέρα. Πιστεύουν έτσι αόριστα ότι, εκτός από τον κόσμο και τον άνθρωπο υπάρχει κάποιο ανώτερο Ον. Δεν είναι δηλ. τόσο καθυστερημένοι, ώστε να είναι άθεοι, φοβούνται όμως μήπως δεν θεωρηθούν σύγχρονοι ή μήπως αναλάβουν κάποιες υποχρεώσεις, αν χρειασθεί, όταν πορεύεται πάνω στα ίχνη της παραδοσιακής πίστης. Γι’ αυτό δεν τολμούν να κάνουν ένα βήμα παραπάνω, ώστε να γίνουν αληθινά πιστοί. Είναι άνθρωποι που μέσα στην ψυχική τους τρικυμία δεν έχουν ούτε την ειρήνη του πιστού ούτε την απάθεια του απίστου. Θα άρμοζε σ’αυτούς να πουν τα λόγια του τραγικού πατέρα του σημερινού Ευαγγελίου: « πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τη απιστία».

Η πονεμένη αυτή κραυγή εκπροσωπεί τη βασανιστική αμφιταλάντευση εκατομμυρίων άλλων ατόμων. Είναι εκείνοι που αυτή τη στιγμή αισθάνονται μέσα στην ψυχή τους τη γαλήνη και το φως της πίστεως, αλλά που την επόμενη μέρα η τρικυμία της αμφιβολίας ταράσσει και ταλαιπωρεί τον ψυχικό τους κόσμο. Και ενώ τώρα είναι ειρηνικοί σε λίγο παραδέρνουν μέσα στο σάλο της αβεβαιότητας. Η πιο ασήμαντη γνώμη που μπορεί ν’ ακούσουν και η πιο μικρή δυσκολία θα συναντήσουν, τους κλονίζει ό,τι προς στιγμή με πολύ κόπο είχε δημιουργηθεί μέσα στην ψυχή τους. Είναι οι «πιστοί» εκείνοι που παλεύουν μεταξύ πίστεως και αμφιβολίας.

Και οι πρώτοι και οι δεύτεροι πάσχουν από την ίδια νόσο: χρειάζονται συγκεκριμένη πίστη. Έχουν ανάγκη να πεισθούν ότι, αυτό το ανώτερο Ον που παραδέχονται ότι υπάρχει, δεν είναι απλώς μια ψυχρή ανώτερη δύναμη, αλλά ο Παντοδύναμος Θεός και Πατέρας όλων μας αδιακρίτως. Εκείνος που μας αγαπά, ακόμη κι’ όταν τον παρακούμε και Τον πολεμούμε.

Η αγάπη Του Θεού για όλους μας είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορούμε να το εννοήσουμε. Καμιά ανθρώπινη αγάπη δεν μπορεί να συγκριθεί με την αγάπη του Θεού. Το βεβαιώνει ο Ίδιος: «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεό τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν.». Οπότε το πνεύμα του Θεού θέτει το ερώτημα: Εκείνος που «του ιδίου υιού ουκ εφείσατο, αλλ΄υπέρ ημών πάντων παρέδωκεν αυτόν, πως ουχί και συν αυτώ τα πάντα ημίν χαρίσεται;».

Όσοι λοιπόν έχουμε ατελή και αφηρημένη πίστη ας βγάλουμε τα συμπεράσματα μας και ας την ολοκληρώσουμε. Ας προχωρήσουμε από το λογικό βήμα και ας πλησιάσουμε τον Θεό. Μας περιμένει. Οι αμφιβολίες και οι αμφιταλαντεύσεις που μας βασανίζουν Τον προκαλούν να μας συμπονεί περισσότερο. Διότι η αμφιβολία κουράζει, τσακίζει το σώμα και την ψυχή. Γι’αυτό οι αμφιβάλλοντες έχουν ανάγκη από ξεκούρασμα: « Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες…. καγώ αναπαύσω ημάς».

Ίσως όλοι αυτοί έχουν μια άλλη αμφιβολία που τους βασανίζει. Πιθανόν να φοβούνται, ότι επειδή αμφιβάλλουν δεν τολμούν εκστομίσουν το σπαρακτικό εκείνο « πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τη απιστία». Ο φόβος όμως αυτός δεν δικαιολογείται. Εξ άλλου αυτό φαίνεται από το αποτέλεσμα που είχε αυτή η ατελής έστω, προσευχή του τραγικού εκείνου πατέρα. Μόλις το είπε, ο Κύριος θεράπαυσε αμέσως το άρρωστο παιδί του, και μετά έλεγξε τη γενιά εκείνη την « άπιστη και διεστραμμένη». Είχε όμως ήδη θεραπεύσει το παιδί και είχε ανταποκριθεί στην προσευχή του πατέρα.

Συνεπώς και λίγη πίστη να έχουμε παρ’ όλες τις αμφιβολίες μας, ας μην διστάσουμε να παρακαλούμε τον Κύριο ν’ απαλλαγούμε από αυτήν την κατάσταση. Και όπως οι μαθητές Τον παρακάλεσαν «πρόσθες ημίν πίστιν» και έλαβαν, έτσι κι’ εμείς θα τη λάβουμε. Και πρέπει να αναμένουμε κάτι τέτοιο, διότι οι μαθητές είχαν την ευκαιρία ολόκληρα χρόνια να Τον συναναστραφούν και να δουν τα θαύματα Του και δεν δικαιολογούνταν να είναι άπιστοι. Παρά το ότι ο Κύριος τους ήλεγξε για την ολιγοπιστία τους, εν τούτοις τους έδωκε την πίστη με την οποία «κατηγωνίσαντο βασιλείας» και « έφραξαν στόματα λεόντων».

Και όσοι όσο αδικαιολόγητοι για την αναιμική πίστη μας, ας μην διστάσουμε να προσευχόμαστε στο Θεό και να Του ζητούμε να βοηθήσει την απιστία μας.

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να χαρίσουμε στην τρικυμισμένη ψυχή μας την ποθητή ειρήνη από την οποία έχουμε τόσο ανάγκη.

Πηγή: http://agiabarbarapatras.blogspot.com/

Η πορεία προς τη συνάντηση με το Χριστό είναι μια κλίμακα

Η πορεία προς τη συνάντηση με τον αναστημένο Χριστό είναι μια ανοδική κλίμακα ανεξάντλητη. Όπως ο Θεός είναι απεριόριστος και η δυνατότητά μας να τον συναντήσουμε και να ενωθούμε μ' αυτόν είναι απεριόριστη. Η δυνατότητα που υπάρχει για να ενωθεί ο άνθρωπος με το Θεό δεν εξαντλήθηκε και δεν θα εξαντληθεί ποτέ από κανέναν ούτε στη γη ούτε στον ουρανό.

Μέτρο και σκοπός της πνευματικής ζωής είναι το ποσοστό αυτής της ενώσεως του ανθρώπου με το Θεό και αρετή είναι η έκφραση αυτής της ενώσεως. Όπως δεν μπορούμε να μιλάμε για το αν ενωθήκαμε ή όχι με το Θεό αλλά για το πόσο ενωθήκαμε, έτσι δεν μπορούμε να μιλάμε για το αν έχει ή δεν έχει ένας άνθρωπος μια αρετή, αλλά πόσο την έχει. η αρετή δεν έχει όρια, λέει ο Γρηγόριος Νύσσης στο βίο του Μωυσέως, και το μόνο όριο της αρετής είναι ότι δεν έχει όρια. Η νομική θεώρηση της αρετής είναι αδύνατη μέσα στο πνεύμα του Χριστού και η αξίωση από τον άνθρωπο για μια νομική πραγμάτωση της αρετής είναι τά "βαρέα φορτία και δυσβάστακτα" που βάζουν στους ώμους των ανθρώπων οι υποκριτές που κλείνουν έτσι τη βασιλεία των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων "και αυτοί οι ίδιοι δεν μπαίνουν σ' αυτή αλλά εμποδίζουν και όσους θέλουν να μπουν" (Ματθ. 23,4,14).

Κάθε άνθρωπος μπορεί να επιδιώξει την αρετή ανάλογα με το επίπεδο της πνευματικής του αναπτύξεως και ανάλογα με το πόσο έχει αναπτύξει τη σχέση του με το Θεό.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από κανέναν κάτι που προϋποθέτει ένα υψηλότερο επίπεδο πνευματικής αναπτύξεως, και ο Θεός δεν κρίνει τον άνθρωπο από τα αποτελέσματα αλλά από το κατά πόσο η προσπάθειά του είναι εκείνη που είναι δυνατή για το επίπεδό του. Γι' αυτό στα μάτια του Θεού μικρότερα αποτελέσματα, όπως ο οβολός της χήρας, έχουν μεγαλύτερη αξία από άλλα εντυπωσιακότερα, που όμως είναι κατώτερα εκείνων που μπορούσαν να επιτύχουν αυτοί που τα πραγματοποίησαν. Με ανάλογο τρόπο και κριτήρια θα πρέπει να αντιμετωπίσει κάθε χριστιανός το συνάνθρωπό του και με την απαραίτητη ευαισθησία που θα του επιτρέψει να υπολογίσει σωστά τις δυνατότητές του σε μια ορισμένη στιγμή της ζωής του.

Ήλθαν κάποτε ορισμένοι μοναχοί στον αββά Αντώνιο που είχε αυτή την ευαισθησία και του λένε: Πες μας λόγο για να σωθούμε. Ο Γέροντας τους λέει: Ακούσατε τη Γραφή; αυτό είναι αρκετό. Εκείνοι όμως είπαν: Θέλουμε ν' ακούσουμε κι από σένα, γέροντα. Εκείνος τότε τους είπε: το Ευαγγέλιο λέει· "εάν τις σε ραπίση εις την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην". Εκείνοι του λένε: Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Τους λέει ο Γέροντας: Αν δεν μπορείτε να στρέψετε και την άλλη σιαγόνα, υπομείνατε το ράπισμα στη μία. Του λένε εκείνοι: Ούτε αυτό μπορούμε να κάνουμε. Τους λέει ο Γέροντας: Αν ούτε αυτό δεν μπορείτε, μη δώσετε αυτό που πήρατε. Και αυτοί είπαν, ούτε αυτό μπορούμε. Λέει ο Γέροντας στο μαθητή του: Φτιάξε τους λίγη σούπα γιατί είναι άρρωστοι. Εάν αυτό δεν μπορείτε να το κάνετε και εκείνο δεν θέλετε να το κάνετε, τι να σας κάνω; Ανάγκη προσευχής.

http://paterikakeimena.blogspot.com/

Από την ηλικία των τεσσάρων τα παιδιά θα διδάσκονται τον αθεϊσμό στο μάθημα των θρησκευτικών

ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Οι μαθητές ηλικίας μόλις τεσσάρων ετών θα πρέπει να διδάσκονται την αθεΐα σε μια κίνηση με την οποία τα σχολεία ελπίζουν ότι θα εξοπλίσουν τα παιδιά να είναι «πολίτες του κόσμου».






Η Διεύθυνση της Εκπαίδευσης στο Blackburn, Darwen και Lancashire, έχουν αναδιαρθρώσει ριζικά το αναλυτικό πρόγραμμα στο μάθημα θρησκευτικών (RE) ώστε να εισάγουν και τις ‘μη θρησκευτικές πεποιθήσεις’.





Οι νέοι θα συνεχίσουν να μαθαίνουν για τις έξι μεγάλες θρησκείες – τον Χριστιανισμό, τον Βουδισμό, τον Ινδουισμό, το Ισλάμ, τον Ιουδαϊσμού και τον Σιχισμό - αλλά θα πρέπει επίσης να διδάσκονται τον ‘ουμανισμό’, την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει Θεός ή Θεοί, και ότι οι ηθικές αξίες έχουν βάση στην ανθρώπινη φύση και εμπειρία.





Η κίνηση αυτή αναγνωρίζει ότι περισσότερες από 10.000 άνθρωποι στην περιοχή του Δήμου δεν έχουν θρησκευτικές πεποιθήσεις. Τόσο οι μαθητές της πρωτοβάθμιας όσο και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θα πρέπει να περιλαμβάνονται στο νέο δεδομένο.
http://redskywarning.blogspot.com/2011/03/blog-post_31.html

Τα παιδιά κινδυνεύουν διπλά με το παθητικό κάπνισμα!

Όλες οι μαμάδες γνωρίζουν ότι είναι πολύ κακό να καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τη γέννα μπροστά στο παιδί. Μπορεί να προκαλέσει ακόμα και αιφνίδιο θάνατο. Ο παιδίατρος Σπύρος Μαζάνης σε συμβουλεύει να μην καπνίζεις ποτέ μπροστά στο παιδί σου και σου επισημαίνει τις συνέπειες που θα έχει στον οργανισμό του.

Αν κρατάτε τσιγάρο σβήστε το και αν έχετε παιδιά κόψτε το. Το δικαίωμα αυτοδιάθεσης σας επιτρέπει να καπνίζετε αλλά η ζωή των παιδιών σας, σας απαγορεύει. Η δική σας ζωή κινδυνεύει επίσης, αλλά είναι δική σας.
Τα παιδιά σας όμως υποχρεώνονται να καπνίζουν παθητικά βάζοντας σε...
κίνδυνο ακόμα και την ζωή τους. Πρόκειται για το λεγόμενο παθητικό κάπνισμα στο οποίο εξαναγκάζονται τα παιδιά να ζουν και να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον γεμάτο από τους καπνούς των τσιγάρων.
10 τσιγάρα καπνιστή=1 τσιγάρο παθητικού καπνιστή...
Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον των γιατρών διεθνώς επικεντρώνεται στο παθητικό κάπνισμα των παιδιών κι αυτό διότι έχουν αυξηθεί εντυπωσιακά τα στοιχεία που αποδεικνύουν τους άμεσους αλλά και μελλοντικούς κινδύνους για την υγεία τους.

Έχει υπολογιστεί ότι για κάθε 10 τσιγάρα ενός καπνιστή, ο παθητικός καπνιστής εισπνέει ένα τσιγάρο. Το τραγικότερο όμως είναι ότι ενώ ο παθητικός καπνιστής καπνίζει ποσοτικά λιγότερο, ποιοτικά όμως εισπνέει περισσότερα επικίνδυνα στοιχεία για τον λόγο ότι το κάπνισμα ενός τσιγάρου παράγει περίπου 5.000 γνωστές χημικές ουσίες.
Ο καπνός που ρουφάει ο ενεργός καπνιστής περιέχει μονοξείδιο του άνθρακα, νικοτίνη και πίσσα. Ο καπνός όμως που εισπνέει ο παθητικός καπνιστής έχει και ποσότητες νιτροζαμίνης και βεζοπυρενίου που αποδεδειγμένα είναι καρκινογόνες.
tlife
Read more: http://www.enimerwsi.com/2011/03/blog-post_283.html#ixzz1HpNUv9BO

ΝΤΡΟΠΗ ΕΛΛΗΝΕΣ...