Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε εθνικιστή όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου;




Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε εθνικιστή όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου;

Για να την πουλήσουν πιο εύκολα. Όταν κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν. και -ελλ. έγινε ο δαίμονας που θα μας στερούσε από τον "εκσυγχρονισμό".
Κατάλαβες τώρα γιατί... σε λέγανε ρατσιστή;   
           Σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης της πατρίδας σου, θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους τραπεζίτες και τ' αφεντικά τους που παριστάνουν την κυβέρνηση.

Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες;    
         Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου, με χαρτιά τυπωμένα σου πήρανε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.
Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;  
          Όταν ένας πρωθυπουργός της χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι του χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς για επενδύσεις. Κατάλαβες τώρα πως κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας πλούτο με αέρα;

             Κατάλαβες γιατί σε λέγανε θρησκόληπτο και γραφικό; 
 Για να ντρέπεσαι για την ορθόδοξη πίστη σου διότι φοβούνται την δύναμη του ευαγγελίου.


Κατάλαβες τώρα γιατί θέλουν τόσο την "ελεύθερη αγορά";    
      Για να κλείσει ο μπακάλης και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα της γερμανίας. Σε βγάλανε ψαράκι από τη γυάλα σου και σε πετάξανε στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, με τους δικούς τους κανόνες διατροφής.

Κατάλαβες τώρα γιατί την Εθνική σου Οδό της αλλάζουν ονοματάκι; 
  Θέλεις 20ευρώ για να πας από Αθήνα - Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, αυτήν που είναι υποχρέωση του κράτους να κατασκευάσει κι όχι να την ξεπουλήσει στο κάθε "όμορφο' που παριστάνει τον εργολάβο.

Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα χαζοκούτια
  Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια της τηλεόρασης. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα" με ειδικότητα στον αέρα.

Κατάλαβες μήπως τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει ούτε ένας σοβαρός άνθρωπος;                          Επειδή αφορά ένα θίασο τριακοσίων διορισμένων από τις κοματικές λίστες οι οποίες συντάσσονται από ντόποιους τοποτηρητές που οι μεγάλοι επιλέγουν από τις "άγιες οικογένειες" του τόπου.

Δεν θα βρείτε κανέναν από τους έλληνες λαμπρούς διανοητές κι επιστήμονες εκεί μέσα. Ούτε απ' έξω δεν πατάνε μη λερωθούν.

Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά;       
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.


Σάββατο 25 Ιουνίου 2011

Ο Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε την επιθυμία να επισκεφθεί τους "Αγανακτισμένους"

Με το κίνημα «Πόρτα – Πόρτα» συναντήθηκε χθες ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Ο Μακαριώτατος δέχθηκε στο γραφείο του τον επικεφαλής του κινήματος, σκηνοθέτη κ. Κολλάτο, καθώς και εκπροσώπους του κινήματος οι οποίοι πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε θερμό κλίμα, όπου ο Αρχιεπίσκοπος άκουσε με πολύ προσοχή τα αιτήματα του Κινήματος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ο κ. Ιερώνυμος, δεσμεύθηκε να εισηγηθεί στους Μετόχους της Εθνικής, την  παράταση από την πλευρά της Τράπεζας, για έναν επιπλέον χρόνο, στο πάγωμα των κατασχέσεων ακινήτων, από δάνεια.
Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε και στην «Κάρτα του Πολίτη», τονίζοντας ότι η Εκκλησία παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις, όπως και αυτό το σοβαρό θέμα.
Ο κ. Ιερώνυμος, αναφέρθηκε ακόμη στο θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας και τόνισε πως αναμένει εδώ και δύο χρόνια απάντηση από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, στην πρόταση της Εκκλησίας για συνεκμετάλλευση της περιουσίας της και μάλιστα με πλήρη διαφάνεια.
Τέλος, ο Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε την επιθυμία να επισκεφθεί την ερχόμενη εβδομάδα τους «Αγανακτισμένους» στη Πλατεία Συντάγματος.
Δείτε το σχετικό βίντεο:

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

Τα τελευταία λόγια της κυρα Βασιλικής των Μαρασίων ήταν: «Πάντοτε πρέπει να κρατάμε ζωντανή την εθνική μας συνείδηση, γιατί οι καιροί ήταν και παραμένουν δύσκολοι»

Με την παρουσία του αρχηγού του Στρατού στην κηδεία της «έφυγε» η γιαγιά των Μαρασίων, σε ηλικία άνω των 100 ετών. Την δαπάνη της κηδείας ανέλαβε ο ελληνικός στρατός, ως μικρή αναγνώριση στο έργο της. Όσο βαστούσαν τα πόδια της, κάθε μέρα αναρτούσε την ελληνική σημαία στην αυλή του σπιτιού της, 300 μέτρα από τα τουρκικά φυλάκια, με φυσικό σύνορο τον Έβρο, στο χωριό Μαράσια. Με το πέρασμα των χρόνων, κάθε πρωί ένας στρατιώτης την επισκεπτόταν στο σπίτι της και την βοηθούσε να βαδίσουν μέχρι τον ιστό, για την ανάρτηση της σημαίας.


Χαρακτηριστική είναι η απάντησή της, όταν την ρωτούσαν αν θέλει κάτι, κι αυτή έλεγε: «ναι, θέλω μια καινούρια ελληνική σημαία, καθώς το πανί σκίζεται εύκολα πάνω στον ιστό». Τα τελευταία λόγια της σε δημοσιογράφους ήταν: «Πάντοτε πρέπει να κρατάμε ζωντανή την εθνική μας συνείδηση, γιατί οι καιροί ήταν και παραμένουν δύσκολοι».
greeknation.blogspot.com/2011

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

Μήπως υπάρχουν πράγματα που δεν πωλούνται;

Ξαφνιασμένοι από τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας αναζητούμε, μάταια, την αιτία του κακού.
Ματαιοπονούμε γιατί αρνούμαστε να συνειδητοποιήσουμε ότι το κακό άρχισε από την πρωτεύουσα της παρακμής μας. 
Η 'βασιλεύουσα', με χιτώνα κακοΰφαντο στη Δύση βρίσκεται υπό μερική κατοχή των αποκλήρων, που δεν έσπευσαν εδώ υποκινούμενοι από τις υποσχέσεις ενός νέου πορθητή για δηλώσεις και λάφυρα, αλλά από την ανάγκη να εξασφαλίσουν τον επιούσιο άρτο.
Δεν φτάνει αυτό. Ρημώνουν οι τόποι και τα χωριά μας. Κάποτε υπήρχαν Δημοτικά Σχολεία, έκλεισαν κι αυτά. Υπήρχε αστυνομικός σταθμός.
Έφυγε και μεταφέρθηκαν οι αρμοδιότητες στη γειτονική ή και σε πιο μακρινή πόλη.
Λειτουργούσε γραφείο των ΕΛΤΑ ή κάποια θυρίδα Τραπέζης. Πάνε, έφυγαν. Ο
'Καποδίστριας' και ο 'Καλλικράτης' κατήργησαν και τη βαθμίδα της κοινοτικής αυτοδιοίκησης που έδινε μια αίσθηση ζωντάνιας στις μικρές κοινωνίες. 
Τώρα ταξιδεύει χιλιόμετρα ο κάτοικος του χωριού για να βρει το Δημαρχείο.
Όλα πωλούνται και υποτάσσονται στη λογική της λιτότητας. Το κράτος, λοιπόν, έφυγε από τα χωριά. Και τι έμεινε;.
Το κτύπημα της καμπάνας είναι το μόνο που έχει απομείνει σ’ αυτούς τους ανθρώπους για να μην απογοητευθούν τελείως και φύγουν.
Μόνον ο ιερέας. δάσκαλος και γιατρός μαζί. Παιδαγωγός και παρηγορητής. Παρών, δίπλα και μαζί τους στις πιο μεγάλες χαρές και στις πιο μεγάλες λύπες.
Στήριγμα, παρηγοριά, ηθική συμπαράσταση, πνευματική συμβουλή, κοινωνική διακονία. Κινδυνεύει να καταργηθεί και αυτός. Σταμάτησαν οι διορισμοί των ιερέων, ξεχνώντας οι αρμόδιοι ότι οι ιερείς δεν είναι απλοί δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά θρησκευτικοί λειτουργοί.
Ότι δεν επιτελούν απλά ένα πνευματικό, κοινωνικό, πολιτιστικό έργο, αλλά ότι σηκώνουν στους ώμους τους την ελπίδα και την παρηγοριά του κόσμου.
Τι θα απογίνουν τα χωριά και οι άνθρωποί μας;
Σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή με την πολυσχιδή κρίση κινδυνεύει η κοινωνία μας να κυριευθεί από απελπισία και απαισιοδοξία.
Η πίστη στον Θεό και η συμπαράσταση του κλήρου μας, αυτών των απλοϊκών μα γνήσιων και αυθεντικών παπάδων μας, μπορούν να ρίξουν βάλσαμο στην ψυχή του λαού μας.
Αυτές τις ώρες, όπως σημειώνει και ένας φωτισμένος ιεράρχης, είναι η κατ’ εξοχήν στιγμή που η Εκκλησία πρέπει να βρίσκεται δίπλα στον λαό.
Εκκλησία που σιωπά και απουσιάζει από την αγωνία του κόσμου αυτοαναιρείται.
Όχι για να επιδεικνύει την παρουσία Της, αλλά για να αποδεικνύει τη σχέση Της με τον λαό, να ομολογεί τη διαφωνία της με το σύστημα που μας προδίδει και να φανερώνει την ετοιμότητά Της. 
«Είναι η μόνη που μπορεί να μεταμορφώσει την αγανάκτηση σε υγιή επανάσταση. Η Εκκλησία συμπαθεί τους πονεμένους, κατανοεί τους αγανακτισμένους, αλλά προχωρεί με τους επαναστατημένους. Η αγανάκτηση βγάζει διαμαρτυρία, η επανάσταση δίνει ελπίδα ανατροπής, ανοίγει δρόμους στα αδιέξοδα».
Είναι καιρός να διερωτηθούμε: Μήπως υπάρχουν πράγματα που δεν πωλούνται;

 Μητροπολίτης Κισάμου Κρήτης, Αμφιλόχιος.

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

ΕΝΑ ΩΡΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ !!!

 http://www.youtube.com/watch?v=tIUtcaUjTgA&feature=player_embedded

Θέλω
Χάρισε μου μια σουίτα στο ξενοδοχείο Ritz, δεν την θέλω
Τα Chanel κοσμήματα, δεν τα θέλω
Χάρισε μου μια λιμουζίνα, τι να την κάνω;
Πρόσφερε μου προσωπικό, τι να το κάνω;
Μια έπαυλη στο Neufchatel, δεν είναι για ’μένα
Πρόσφερε μου τον πύργο του Eiffel, τι να τον κάνω;

Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου, καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα


Κουράστηκα με τους καλούς σου τρόπους· είναι υπερβολικοί για ’μένα
Τρώω με τα χέρια μου, έτσι είμαι
Μιλάω δυνατά και είμαι ειλικρινής, συγγνώμη
Ας τελειώνουμε με την υποκρισία, εγώ σταματάω
Κουράστηκα με τα διφορούμενα λόγια
Κοίταξε με, δεν έχω θυμώσει καν μαζί σου, απλώς έτσι είμαι

Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Ξέχνα όλα τα στερότυπα σου,
 - Je veux

Donnez-moi une suite au Ritz, je n'en veux pas
Des bijoux de chez Chanel, je n'en veux pas
Donnez-moi une limousine, j'en ferais quoi ?
Offrez-moi du personnel, j'en ferais quoi ?
Un manoir à Neufchatel, ce n'est pas pour moi
Offrez-moi la Tour Eiffel, j'en ferais quoi ?

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur
Moi je veux crever la main sur le coeur
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés
Bienvenue dans ma réalité

J'en ai marre de vos bonnes manières, c'est trop pour moi
Moi je mange avec les mains et je suis comme ça
Je parle fort et je suis franche, excusez-moi
Finie l'hypocrisie, moi je me casse de là
J'en ai marre des langues de bois
Regardez-moi, de toute manière je vous en veux pas et je suis comme ça !

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur
Moi je veux crever la main sur le coeur
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés
Bienvenue dans ma réalité
καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα