Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012
Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012
Μεσογαίας Νικόλαος: "Οδηγούμαστε σε εθνική καταστροφή"
Συντάχθηκε απο τον/την Εφημερίδα "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"
Συνέντευξη στον Δημήτρη Ριζούλη
ΕΝΑΣ από τους πιο δυναμικούς μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος (που δίδασκε σε Harvard και MIT, ήταν συνεργάτης της NASA και τα παράτησε όλα για να γίνει μοναχός ) ανοίγει τα χαρτιά του στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία» και υποστηρίζει ότι οδηγούμαστε σε ιστορική εθνική καταστροφή.
Βλέπει πιθανό το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης, τονίζει ότι «η Εκκλησία οφείλει να αδειάζει τα ταμεία και τις αποθήκες της, ενώ για την προφυλάκιση του ηγούμενου Εφραίμ δηλώνει ότι πήγαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη Δικαιοσύνη.
Καζάνι η κοινωνία
Σεβασμιώτατε, n χώρα περνά δύσκολες μέρες και ο λαός πλέον έχει χάσει την υπομονή του. Φοβάστε το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης;
Ποίος δεν το φοβάται; Όταν ως λαός έχουμε χάσει κάθε πνευματικό έρεισμα, πως είναι δυνατόν να ελεγχθεί η αγανάκτηση, το αίσθημα της αδικίας, η πείνα και τα συναφή;
Νιώθετε απογοητευμένος από την πορεία και τις εξελίξεις στη χώρα, αλλά και τη στάση της Ευρώπης;
Δεν είναι και τόσο ευχάριστες οι εξελίξεις. Νομίζω ότι οδηγούμαστε σε ιστορική εθνική καταστροφή. Δεν περίμενα και κάτι καλύτερο από την Ευρώπη.
Το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνονται σημεία αφύπνισης σε εμάς.
Με θάρρος σταθήκατε στο πλευρό του λαού όταν επιβλήθηκε το χαράτσι της ΔΕΗ. Τότε ορισμένοι σας κατηγόρησαν για πολιτικές παρεμβάσεις. Τι τους απαντάτε;
Να διαβάσουν προσεκτικά την εγκύκλιο, να σκεφθούν ήρεμα και με ειλικρίνεια να αντικρίσουν τη σημερινή κατάσταση.
Κάποιοι πολιτικοί (με πρώτο όλων τον κ. Νίκο Σηφουνάκη) κατά καιρούς σας έχουν επιτεθεί σκληρά. Σας πικραίνει αυτή η συμπεριφορά;
Κανείς δεν με πικραίνει εκτός από τον εαυτό μου. Οι άνθρωποι δικαιούνται να διαφωνούν όχι όμως και να διαστρέφουν εμπαθώς την αλήθεια.
Ο ρόλος της Εκκλησίας
Ο λαός ψάχνει στήριξη στην Εκκλησία. Αν και πραγματοποιείται ένα τεράστιο κοινωνικό έργο, ακούγονται φωνές που λένε ότι η Εκκλησία πρέπει να κάνει περισσότερα. Συμφωνείτε;
Η Εκκλησία πρέπει πάντοτε να κάνει το μέγιστο που μπορεί, να αδειάζει τα ταμεία και τις αποθήκες της, να προφέρεται στην υπηρεσία του λαού με όλες τις δυνάμεις της, διαρκώς να λειτουργεί στα όριά της. Εκεί συναντάται ο Θεός.
Συχνά όμως υπάρχει ένας παραλογισμός στις απαιτήσεις από τη μεριά αυτών που στέκονται κριτικά απέναντι της. Είναι αυτοί που μιλούν για φιλέτα και αμύθητες περιουσίες.
Είναι πολύ άδικο να προσφέρεται τόσο έργο, να αγκαλιάζεται τόσος κόσμος και μερικοί να επιμένουν να αναπαράγουν κακίες.
Έχει ευθύνες και η Εκκλησία για την παρούσα κρίση;
Ασφαλώς και έχουμε όλοι μας. Αν ως Εκκλησία ήμασταν πιο κοντά στο μήνυμα και στην αποστολή μας, πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα;
Από την άλλη όμως πλευρά, η Εκκλησία τι φταίει για όλες τις απαράδεκτες πολιτικές επιλογές που έγιναν τα τελευταία χρόνια;
Ο διωγμός που δέχτηκε δεν είναι άσχετος με την κρίση.
Εκεί που εγώ αισθάνομαι την ευθύνη μας δεν είναι για το τι κάναμε, αλλά για το τι δεν κάναμε.
Στη Μητρόπολη σας με ποιους τρόπους βοηθάτε όσους έχουν ανάγκη και τι σας ζητούν οι πιστοί;
Το κύριο αίτημα των ανθρώπων είναι η εξεύρεση εργασίας. Λίγοι είναι αυτοί που ζητούν κάτι άλλο.
Είναι όμως πολλοί αυτοί που με πολλή αξιοπρέπεια μοιράζονται μαζί μας τα αδιέξοδα τους.
Αυτό που εμείς ως Εκκλησία κάνουμε είναι να προσπαθούμε να στεκόμαστε δίπλα τους όπως και όσο μπορούμε να σηκώνουμε όλοι μαζί το βάρος.
Ποίες είναι οι ευθύνες της πολικής ηγεσίας;
Νομίζω μεγάλες. Αυτό όμως που τώρα χρειαζόμαστε είναι σύμπνοια, ηρωισμός, επιστροφή στις πνευματικές σταθερές μας και σύνεση, θεωρώ ότι οδηγηθήκαμε στην παρούσα τραγική κατάσταση γιατί καταστρέψαμε την παιδεία μας, αρνηθήκαμε τις αξίες και τις παραδόσεις μας, χάσαμε τον Θεό και την πίστη μας, χαλάσαμε τη γλώσσα και την Ιστορία μας, ζούμε δίχως εθνική υπερηφάνεια, ποιος φταίει και τελικά το τρίπτυχο θρησκεία -πατρίδα - οικογένεια ή το δίδυμο Ορθοδοξία - Ελλάδα έχουν αποκτήσει αρνητική διάσταση στην καθημερινή μας διάλεκτο;
Αυτά όλα αποτελούν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.
Η πρόσφατη επιστολή του Αρχιεπισκόπου προς τον πρωθυπουργό σας ικανοποίησε;
Την περίμενα και πραγματικά με ανάπαυσε. Είχε στοιχεία προφητικού λόγου. Έλεγε καθαρά αλήθειες.
Αυτή είναι η αποστολή της Εκκλησιάς, όχι να λύσει τα καθημερινά προβλήματα. Αυτό είναι χρέος των πολιτικών μας εκπροσώπων.
Δική της αποστολή είναι να ομολογεί την αλήθεια και να δείχνει τον δρόμο μας προς τον Θεό.
Η χώρα, εκτός από τη φτώχεια, πάσχει και από κατάθλιψη. Στο επίπεδο της ψυχολογικής ανάτασης του λαού πως και με ποιον τρόπο μπορεί να βοηθήσει η Εκκλησία;
Όταν λαχτάρα της ψυχής μας είναι ο Θεός, μπορεί να υπάρχει λύπη, ποτέ όμως κατάθλιψη.
Φανταστήκατε ποτέ έναν μάρτυρα να πέσει σε κατάθλιψη επειδή διώκεται;
Αυτό που προσφέρει η Εκκλησία είναι ο ζων Θεός. Η προσευχή σε αυτόν είναι ανάσα.
«Επί τον Κύριον ελπίδα πας τις κεκτημένος υψηλότερός εστί πάντων των λυπούντων». Έτσι βοηθάει η Εκκλησία.
Ελπίδα για το μέλλον υπάρχει;
Ασφαλώς και υπάρχει.
Αν κρατηθούμε γαντζωμένοι στην πίστη και την παράδοσή μας, και να μας χτυπήσουν, θα αναστηθούμε. Και να μας διαλύσουν, θα ανασυγκροτηθούμε.
Πιστεύετε ότι η Εκκλησία έχει ανάγκη ανανέωσης;
Εκκλησία σημαίνει διαρκώς ανανέωση. «Ει τις εν Χριστώ καινή κτίσης».
Αν υπάρχει αυτός ο ανακαινισμός, τότε η Εκκλησία με ασφάλεια ισορροπεί ανάμεσα στην τόλμη του σύγχρονου λόγου και στον σεβασμό της διαχρονικής εμπειρίας της.
Λέγεται σε εκκλησιαστικούς κύκλους ότι όταν τεθεί το σχετικό θέμα θα είστε μεταξύ των υποψηφίων για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Αληθεύει;
Εύχομαι όταν τεθεί να βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση που να μην ασχοληθεί κανείς μαζί μου.
«Με την προφυλάκιση του Εφραίμ προσπάθησαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη Δικαιοσύνη»
Πώς κρίνετε την περιπέτεια της προφυλάκισης του ηγούμενου Εφραίμ;
Ένας αγιορείτης ηγούμενος στη φυλακή! Όχι ένοχος, αλλά επικίνδυνος!
Γιατί είπε μια δικαστής ότι έχει ροπή στην εγκληματική δράση.
Τον έκλεισαν τον άνθρωπο όχι με ανακριτικό πόρισμα αλλά με δικαστικό... ψυχογράφημα.
Αν είναι δυνατόν! Απόδειξη της πραγματικής μας κρίσης.
Πήγαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη δικαιοσύνη.
Η υποστήριξη της Ιεράς Συνόδου στον ηγούμενο προκάλεσε αναταράξεις και την αντίδραση του μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου. Πώς κρίνετε την αντίδραση του;
Δεν θα ήθελα να κρίνω έναν συνεπίσκοπό μου, μάλιστα μέσω μιας κοσμικής εφημερίδας.
Ας κάνει ο καθένας μόνος του τις κρίσεις του.
Αν κάποιοι αρχιερείς σας προτείνουν ως επόμενο Αρχιεπίσκοπο θα το αποδεχτείτε;
Επειδή κάνετε εσείς λάθος ερωτήσεις πρέπει και οι ιεράρχες να κάνουν λάθος προτάσεις;
Στην Εκκλησία η καλύτερη θέση δεν είναι του πρώτου αλλά αυτή του έσχατου. Και μακάριος όποιος το καταλαβαίνει.
Θυμάμαι πόσο σας πίεζαν να δεχτείτε να γίνετε Μητροπολίτης. Τώρα, αρκετά χρόνια μετά, υπάρχουν στιγμές που λέτε ότι ίσως ήταν καλύτερα να είχατε αρνηθεί;
Κανείς ποτέ δεν με πίεσε. Δεν έχει ανάγκη από μάς ούτε ο Θεός ούτε και η Εκκλησία.
Ούτε πάλι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή ενός κληρικού είναι να γίνει μητροπολίτης.
Κανένας από τους μακαρισμούς δεν λέει μακάριοι οι μητροπολίτες. Λέει όμως ο πρώτος «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι» και ο τελευταίος «μακάριοι οι δεδιωγμένοι».
Εγώ αγωνίζομαι για το πρώτο και προετοιμάζομαι για το τελευταίο
Έτσι ελπίζω να δω τον θεό, «ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Ίσως στην άλλη ζωή.
«Η ανακάλυψη του θεού δεν θα γίνει στο πείραμα CERN, αλλά μέσα μας»
Εκτός από αρχιερέας είστε και επιστήμονας. Η επιστήμη συγκρούεται με την πίστη στον Θεό;
Επιστήμονας ήμουν, δεν είμαι. Τώρα είμαι ένας απλός μαθητής του Χριστού. Αλλά με όλη μου την καρδιά.
Εμένα η επιστήμη μόνο καλό μου έκανε. Ευχαριστώ πολύ τον Θεό για το δώρο αυτό.
Τον ευχαριστώ όμως περισσότερο που μου χάρισε την ευλογία της πίστης, της ιεροσύνης και της μοναχικής ζωής.
Όσο για τη σύγκρουση, είναι σαν να με ρωτάτε αν μπορεί να συγκρουστεί ένα αεροπλάνο με έναν πύραυλο.
Το πρώτο κινείται στην ατμόσφαιρα πολύ χαμηλά. Το δεύτερο στο Διάστημα, ελεύθερο από τη βαρύτητα.
Το μεγάλο πείραμα ταυ CERN αναζητά το σωματίδιο του Θεού. Πρόκειται για ύβρη ή για επιστημονική επανάσταση;
Μα τι λέτε τώρα;; Αν υπάρχει, γιατί να μην το βρούμε; Το θέμα δεν είναι να βρούμε στο CERN το σωματίδιο του Θεού.
Εμείς προσπαθούμε να συναντήσουμε μέσα μας τον ίδιο τον Θεό.
Αν το πρώτο είναι επιστημονική επανάσταση, το δεύτερο είναι πνευματική έκρηξη. Καλό το πρώτο, μεγαλειώδες το δεύτερο.
Η καύση των νεκρών, η πρόταση για κατάργηση θρησκευτικών συμβόλων, η υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών και άλλες παρόμοιες ενέργειες ή προθέσεις θεωρείτε ότι εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο εναντίον της πίστης και της Εκκλησίας;
Θεωρώ ότι εντάσσονται μέσα στα βαθύτερα αίτια της ασυγχώρητης για τον λαό μας πνευματικής κρίσης.
Αντί να θηλάζουμε από το στήθος της Εκκλησίας, εμείς το δαγκώνουμε.Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012
ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ
Ήταν πρωί, περίπου 8:30, όταν ένας ηλικιωμένος περίπου 80 χρονών, με ράμματα στον αντίχειρά του, έφτασε στο νοσοκομείο. Είπε ότι ήταν βιαστικός, και ότι είχε ένα άλλο ραντεβού στις 9:00. Η νοσοκόμα που τον ανέλαβε τον έβαλε να καθίσει κάπου, γνωρίζοντας ότι θα έπαιρνε πάνω από μια ώρα για να τον δει κάποιος γιατρός.
Το...ν είδε να κοιτάει επίμονα το ρολόι του και επειδή δεν ήταν και πολύ απασχολημένη αποφάσισε να δει τη πληγή του. Αφού το εξέτασε προσεκτικά, είδε ότι η πληγή στον αντίχειρα είχε επουλωθεί και έτσι μίλησε με τους γιατρούς για να αφαιρέσουν τα ράμματα.
Ενώ του φρόντιζε τα ράμματα, τον ρώτησε αν είχε άλλο ραντεβού με γιατρό σήμερα. Ο ηλικιωμένος είπε πως δεν είχε ραντεβού με γιατρό αλλά έπρεπε να πάει στο γηροκομείο για να φάει πρωινό με τη σύζυγό του. Η νοσοκόμα τον ρώτησε σε τι κατάσταση ήταν η υγεία η σύζυγός του. Ο ηλικιωμένος απάντησε ότι η γυναίκα του ήταν θύμα της νόσου Alzheimer. Της είπε ακόμα ότι η γυναίκα του δεν ήξερε ποιος ήταν και ότι δεν μπορούσε να τον αναγνωρίσει τα τελευταία 5 χρόνια.
Η νοσοκόμα έμεινε έκπληκτη, και τον ρώτησε, «Και γιατί συνεχίζεις και πας κάθε πρωί, αφού δεν ξέρει ποιος είσαι;» Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε, χάιδεψε το χέρι της νοσοκόμας και είπε:«Δεν με γνωρίζει, αλλά εγώ εξακολουθώ να ξέρω ποια είναι.»
Μην επηρεάζεστε από αυτά πού βλέπουν τα μάτια...
Μην επηρεάζεστε από αυτά πού βλέπουν τα μάτια, επειδή τα μάτια βλέπουν επιφανειακά και δε βλέπουν το βάθος. Τα μάτια βλέπουν την εξωτερική ενδυμασία του ανθρώπου και δε βλέπουν τον χαρακτήρα του, βλέπουν τον ηθοποιό και δεν βλέπουν τον άνθρωπο.
Τα μάτια βλέπουν τον άνθρωπο και δεν βλέπουν το Θεό. Μόνο ό ευλογημένος νους βλέπει εκείνο πού δεν μπορεί να δει το μάτι, βλέπει το βάθος κάτω από την επιφάνεια, τον χαρακτήρα κάτω από την εξωτερική εμφάνιση, τον άνθρωπο πίσω από τον ηθοποιό, τον Θεό πίσω από τον άνθρωπο. Οι ώριμοι άνθρωποι βλέπουν αυτό πού δεν φαίνεται, ενώ τα παιδιά βλέπουν μόνο αυτό πού φαίνεται. Το βάθος ενός όντος είναι αόρατο. Το βάθος και ή ουσία των πραγμάτων είναι αόρατα για το αισθητήριο όργανο του ματιού, είναι όμως ορατά για το εσωτερικό μάτι, το θεϊκό μάτι πού χάρισε ό Θεός στον καθένα μας, το νου.
Εν συντομία θα έλεγε κανείς, πώς το αισθητήριο όργανο του ματιού βλέπει σύμβολα και εικόνες, ενώ ό νους βλέπει την ουσία, το βάθος των πραγμάτων, κοιτάζει πνευματικά.
Πήγαν τότε οι μαθητές του και τον ρώτησαν:
«Γιατί τούς μιλάς με παραβολές;» και εκείνος τούς απάντησε: «Γιατί σ' εσάς έδωσε ό Θεός να γνωρίζετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, σ' εκείνους όμως όχι» (Ματθ. 13, 10-11).
Με τα μάτια του σώματος λοιπόν βλέπουμε μόνο τα υλικά πράγματα. Βλέπουμε την εξωτερική όψη των πραγμάτων, το χρώμα, τη μορφή, αλλά την ουσία και το βάθος δεν μπορούμε να τα δούμε. Γι' αυτό το λόγο ό Κύριος μας μιλά με τις παραβολές, δηλαδή με σύμβολα, με εικόνες και με περιγραφές της εξωτερικής μορφής των πραγμάτων, επειδή είναι ό μοναδικός προσιτός τρόπος για τα μάτια.
Κάτι τέτοιο ανάλογο συμβαίνει και με την τροφή. Διαφορετική είναι ή τροφή για τα παιδιά και διαφορετική είναι ή τροφή για τούς μεγάλους, πού μπορούν να μασήσουν και σκληρή τροφή.
Έτσι, διαφορετικά βλέπει ό άνθρωπος πού δεν είναι ώριμος και διαφορετικά βλέπει ό ώριμος, αυτός πού αντιλαμβάνεται τα μυστήρια της ζωής, επειδή ό τελευταίος ασταμάτητα ασκείται, για να μάθει ποιό είναι το βάθος και ή ουσία των πραγμάτων.
Οι παραβολές είναι για τα παιδιά και ό Θεός αγαπάει τα παιδιά.
Ωραίο είναι να είναι κανείς παιδί και είναι φυσιολογικό για το παιδί να πηγαίνει εκεί πού τον οδηγούν τα μάτια του, επειδή το βλέμμα των παιδιών γλιστράει στην επιφάνεια των πραγμάτων.
Άσχημο είναι, όταν ό ηλικιωμένος άνθρωπος παιδιαρίζει, άσχημο και μη φυσιολογικό.
Ό δυτικός κόσμος παιδιαρίζει και αυτό είναι άσχημο. Όταν ή Δύση ήταν ορθόδοξη έβλεπε τον κόσμο πνευματικά, με το νου. Όσο όμως περισσότερο απομακρυνόταν από την χριστιανική αλήθεια τόσο το πνευματικό της βλέμμα θόλωνε μέχρι πού στον εικοστό αιώνα το πνευματικό της βλέμμα σκοτείνιασε εντελώς. Τώρα της έμειναν μόνο τα μάτια του σώματος, της έμεινε ή αίσθηση της όρασης. Εξοπλίστηκε με πολλά και εξαιρετικά όργανα, για να βλέπει καλύτερα και πιο σωστά τον υλικό κόσμο, την μορφή, τα χρώματα, τα νούμερα, τα μέτρα και την απόσταση. Ό δυτικός κόσμος έρευνα μέσα από το μικροσκόπιο τα μικρόβια, όπως δεν τα ερεύνησε κανείς. Βλέπει μέσα από το τηλεσκόπιο τα αστέρια σαν να είναι εδώ πάνω από την καπνοδόχο, όπως δεν τα έβλεπε ποτέ κανένας.
Όσον άφορα, όμως, την κρυμμένη ουσία των πραγμάτων, την κρυμμένη σημασία όλων των δημιουργημάτων στην οικουμένη, αδελφοί μου, οι δυτικοί σήμερα είναι τυφλοί, είναι πιο τυφλοί από την ισλαμική Αραβία, από την Ινδία πού πιστεύει στο θεό Μπράμα, από το βουδιστικό Θιβέτ και από την Κίνα. Ό Χριστός μας δεν γνώρισε τα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια μεγαλύτερη ντροπή από αυτή. Άνθρωποι βαπτισμένοι στο όνομα του Κυρίου να είναι πιο τυφλοί πνευματικά από μη βαπτισμένους ανθρώπους.
Ό απόστολος Παύλος στους δυτικούς, με την παιδαριώδη συμπεριφορά, θα έλεγε σήμερα, όπως είπε κάποτε στους Γαλάτες: Ανόητοι Γαλάτες, ποιος σας μάτιασε και δεν πιστεύετε στην αλήθεια, εσείς, μπροστά στα μάτια των οποίων ζωγράφισα με το κήρυγμα μου τόσο ζωντανά τον Ιησού Χριστό σταυρωμένο; Τηρώντας το νόμο δεχτήκατε το Πνεύμα ή ακούγοντας το κήρυγμα και πιστεύοντας; Τόσο ανόητοι είστε! Αρχίσατε με την εμπειρία του Πνεύματος. Πώς τώρα καταλήγετε να εμπιστεύεστε σ' ανθρώπινες δυνάμεις; (Γαλ. 3, 14).
Ή Ευρώπη ξεκίνησε με το Πνεύμα, όμως τώρα ζει με την ύλη, δηλαδή με σαρκικούς λογισμούς, με σαρκικές επιθυμίες, με υλικές κατακτήσεις. Σαν να είναι ματιασμένη!
Όλη ή πορεία της Ευρώπης στα χρόνια μας κινείται σε δύο μόνο διαστάσεις, στο πλάτος και στο μήκος των πραγμάτων. Ή Δυτική Ευρώπη δεν γνωρίζει ούτε το βάθος, ούτε το ύψος των πραγμάτων, γνωρίζει μόνο το πλάτος, το μήκος της γης και του εδάφους. Αγωνίζεται συνεχώς για την εξάπλωση του εδάφους, για το έδαφος και μόνο το έδαφος!
Γι' αυτό το λόγο ξεσπούν οι πόλεμοι. Ό ένας πόλεμος ακολουθεί τον άλλο πόλεμο.
Ή μία φρίκη ακολουθεί την άλλη φρίκη.
Ό Θεός όμως δεν δημιούργησε τον άνθρωπο για να ψάχνει μόνο έδαφος, αντιθέτως ό Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για να είναι το όν πού με το νου του θα κατανοεί τα μυστήρια της ζωής, και με την καρδιά του θα καταφέρει να ανεβεί στο ύψος του Θεού.
Ό πόλεμος για τα εδάφη, για περισσότερη γη είναι πόλεμος εναντίον της αλήθειας. Ό πόλεμος εναντίον της αλήθειας είναι πόλεμος εναντίον της θεϊκής και της ανθρώπινης φύσης.
Τί απογοήτευση! Πιο πικρή και από την αψίνθιο! Πόσοι άνθρωποι καταστρέφονται και θυσιάζονται για το περαστικό, το παροδικό, το προσωρινό και ψεύτικο βασίλειο της γής! Αν οι άνθρωποι επιθυμούσαν να υπομείνουν λίγα βάσανα και θυσίες για το επουράνιο βασίλειο, ό πόλεμος στη γη δεν θα υπήρχε.
Οι Δυτικοί αφιερώνουν στο Χριστό με δυσκολία δύο λεπτά ενώ στην εκκλησία του διαβόλου δίνουν ολόκληρη την περιουσία τους και όλα τα παιδιά τους!
Ή Ευρώπη ας κάνει το σταυρό της και ας επιστρέψει στο δρόμο του Χριστού. Ας προσευχηθεί στη Παναγία, ας θυμηθεί τούς δώδεκα αποστόλους και τότε τα λέπια από τα μάτια της θα πέσουν. Θα γίνει πάλι όμορφη όπως ήταν πριν από χίλια χρόνια. Θα γίνει πάλι ορθόδοξη Ευρώπη. Θα γίνει και αυτή ευτυχισμένη και εμείς μαζί της. Θα χαρούνε μαζί της οι δακρυσμένοι λαοί της Ευρώπης και θα ψάλλουνε μαζί τον αιώνιο ύμνο στο Θεό: Άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ό ουρανός και ή γη της δόξης Σου. Αμήν.
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ.
Σύναξη για τις αιρέσεις στην Μητρόπολη Ιλίου
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου Ιερατική Σύναξη στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καματερού, που διοργάνωσε το Γραφείο επί των Αιρέσεων της Μητροπόλεως Ιλίου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. κ. Αθηναγόρας στην προσφώνησή του αναφέρθηκε στην απειλή των αιρέσεων όχι μόνο για την Εκκλησία, αλλά και για τη σύγχρονη κοινωνία και επεσήμανε την βαρύτητα που πρέπει να έχει για το ποιμαντικό έργο στις κατά τόπους ενορίες η αντιμετώπιση των αιρέσεων.
Εν συνεχεία έγινε λόγος από τους υπευθύνους του Γραφείου για την αναγκαιότητα συντονισμού στην αντιμετώπιση των αιρέσεων και για την υποστήριξη που θα παρέχεται από την Μητρόπολη προς την κατεύθυνση αυτή.
Τον λόγο έλαβε στη συνέχεια ο γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής για θέματα Αιρέσεων και Παραθρησκείας και δρ. Θεολογίας, Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος κ. Κυριακός Τσουρός, με θέμα: «Γενική επισκόπηση σύγχρονων Αιρέσεων». Ο ομιλητής αναφέρθηκε διεξοδικά στις κυριότερες Αιρέσεις της εποχής και τις μεθόδους που ακολουθούν. Επεσήμανε την προβληματική που κυριαρχεί στο χώρο αυτό και τους λόγους που ωθούν τους ανθρώπους στις Αιρέσεις.
Η Σύναξη ολοκληρώθηκε με γόνιμη συζήτηση και εκφράστηκε η επιθυμία αλλά και η δέσμευση να υπάρξει συνέχεια.
Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012
OI ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ « ΓΟΧ » ΚΗΡΥΤΤΟΥΝ ΑΙΡΕΣΕΙΣ .
Πιστοί στην προσφιλή τους μέθοδο «Διαφωνώ άρα Φεύγω» η οποία τους έχει οδηγήσει ήδη σε δεκάδες αλληλοαναθεματιζόμενες παρατάξεις.
http://www.youtube.com/watch?v=puaQ24_wZvA

http://www.youtube.com/watch?v=puaQ24_wZvA
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





